wielkość czcionki -> 
wysoki kontrast -> 
Działalność poselska
Wystąpienia sejmowe
Posiedzenie nr 56 w dniu 29-04-2026 (2. dzień obrad)
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Przedłożony projekt oceniam pozytywnie. Przesunięcie terminu składania części wniosków i informacji z godz. 21 na godz. 19 może realnie usprawnić organizację pracy Sejmu, Kancelarii Sejmu, biur klubów, kół poselskich i biur poselskich. Państwo powinno szanować pracę ludzi, którzy obsługują parlament. W tym miejscu składam im serdeczne podziękowania. Sejm nie działa sam. Za każdym posiedzeniem stoją konkretni pracownicy, ich czas, zdrowie i życie rodzinne. I właśnie dlatego trzeba powiedzieć jasno: ta zmiana rozwiązuje tylko mały fragment dużo większego problemu. Bo przecież słyszeliśmy obietnicę uśmiechniętej koalicji, że skończy z nocnymi pracami Sejmu. I co mamy w praktyce? Obrady bardzo często kończą się w okolicach północy. Posłowie...
(Głos z sali: Kiedy?)
Pani poseł widocznie nie chodzi i nie ma pani poseł w Sejmie. Brawo, mamy pierwszą, która jest nieobecna. (Gwar na sali, dzwonek) Ale proszę wysłuchać do końca. Posłowie, pracownicy kancelarii, pracownicy klubów i biur siedzą tutaj od rana do późnej nocy. I cóż, obiecać zawsze można, tylko później przychodzi rzeczywistość i okazuje się, że piękne hasła nie przekładają się na elementarną organizację pracy. Miało też nie być upokarzającego 30-sekundowego czasu na zadanie pytania. I co można realnie powiedzieć w 30 sekund? To jest pozór debaty. Trzeba też zapytać, gdzie jest realne przestrzeganie zasad higieny pracy, gdy obrady rozpoczynają się o godz. 9 rano, a kończą przed północą. Gdzie jest szacunek dla pracowników, dla posłów, dla ludzi, którzy mają rodziny, dzieci, obowiązki poza salą plenarną? Szczególnie chcę zwrócić uwagę na sytuację kobiet. Z jednej strony słyszymy wielkie deklaracje, że w polityce powinno być więcej kobiet. Z drugiej strony tworzy się taki model pracy parlamentu, w którym przez kilkanaście godzin dziennie trzeba siedzieć na sali, często do późna w nocy. To nie sprzyja życiu rodzinnemu, to nie sprzyja matkom, to nie sprzyja kobietom, które chcą łączyć aktywność publiczną z opieką nad dziećmi. W wielu państwach, gdzie praca parlamentu jest lepiej zorganizowana i kończy się o normalnych godzinach, kobiet w polityce jest znacznie więcej. Nie potrzeba tam poniżających parytetów, bo nie trzeba sztucznie poprawiać statystyk. Wystarczy stworzyć normalne warunki pracy. Dlatego popierając kierunek tej zmiany, apeluję: nie zatrzymujmy się na przesunięciu terminu z godz. 21 na godz. 19. Zróbmy wreszcie poważną reformę organizacji pracy Sejmu: mniej nocnych posiedzeń, brak równoległych prac w komisji sejmowej i na sali plenarnej, poseł nie ma przecież mocy bilokacji, więcej realnej debaty, więcej szacunku dla pracowników posłów i ich rodzin. Bo Sejm powinien być miejscem odpowiedzialnej pracy państwowej, a nie miejscem pokazowego wyczerpywania ludzi do późna w nocy. Dziękuję.
(Głos z sali: Tak, to prawda.)
Posiedzenie nr 56 w dniu 29-04-2026 (2. dzień obrad)Dziękuję bardzo. Szanowny Panie Marszałku! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Przed chwilą pan minister Piotr Malepszak wygłosił płomienne wystąpienie, mówił o liczbach, że one najlepiej pokazują rzeczywistość, i o sztafecie działań. I na tych dwóch elementach chciałem się skupić. Liczby. Z Zamościa do Warszawy samochodem jedzie się 3 godziny, a koleją 5 godzin. Widzą państwo wielką różnicę. Zamość, Polska Wschodnia, Polska powiatowa - zapomniany region. Sztafeta działań. KPO i szybka kolej. Co się dzieje z szybką koleją? Szybką koleją do Zamościa z Warszawy jechałoby się 1 godzinę 30 minut. Widzą państwo różnicę: 5 godzin a 1 godzina 30 minut. Panie ministrze, czy będzie szybka kolej do Zamościa (Dzwonek), tak żeby ten region odżył, zaczął żyć? Dziękuję.
Posiedzenie nr 56 w dniu 28-04-2026 (1. dzień obrad)Pani Marszałek! Drodzy Rolnicy! Dzisiaj polscy rolnicy słyszą liczne hasła o ważności rolników, o ich ciężkiej pracy, ale nie widzą realnej pomocy. Najbardziej jaskrawy przykład politycznego zakłamania jest dzisiaj w PSL-u. Kiedy PSL był w opozycji, krzyczał o dopłatach do nawozów. Domagał się 1 tys. zł do tony nawozu. Mówił, że rolnicy nie mają za co siać, że koszty produkcji zabijają gospodarstwa, że państwo musi reagować. Tylko wówczas były dopłaty do płodów rolnych i do nawozów. A dzisiaj? Dzisiaj PSL jest przy władzy. Ma ministra rolnictwa. Ma wpływ na decyzje rządu. Gdy jednak rolnicy bardzo potrzebują pomocy, gdy potrzebują dopłat do nawozów, do paliwa, do środków ochrony roślin, gdy koszty pracy niszczą opłacalność produkcji, gdy izby rolnicze proszą o dopłatę 1 tys. zł do tony nawozu, PSL umywa ręce. To jest polityczna schizofrenia. Gdy nie rządzili, byli obrońcami rolników. Upominali się o dopłaty do pszenicy. Gdy pszenica kosztowała 1 tys. zł, były dopłaty w wysokości 400 zł. Dzisiaj gdy pszenica kosztuje 750 zł, PSL milczy w sprawie dopłat. Gdy rządzą, chowają się za procedurami, Brukselą, budżetem i pustymi komunikatami. Rolnicy nie potrzebują kolejnych konferencji. Rolnicy potrzebują decyzji i dopłat do nawozów, do niskich, najniższych od 20 lat cen płodów rolnych. Potrzebują realnej ochrony polskiego rynku. Dziś pytam PSL: Skoro możecie pomóc, to dlaczego tego nie robicie? Czy to, co mówiliście w 2023 r., to była troska o wieś? Nie. To były wyborcze oszustwa. Cóż PSL-owi szkodzi obiecać. Chociaż patrząc po sondażach, jednak szkodzi. I to bardzo szkodzi. Tym razem rolnicy nie dadzą się nabrać na kolejne obiecanki PSL. Dziękuję. (Oklaski) « Przebieg posiedzenia
Posiedzenie nr 56 w dniu 28-04-2026 (1. dzień obrad)ziękuję bardzo. Szanowna Pani Marszałek! Panowie Ministrowie! Cieszę się, że jest z nami wiceminister Karnowski, bo pan minister Szymański słucha, ale nie słyszy. Odnosi się w swoim wystąpieniu do czegoś, czego ja nie mówiłem. Opowiada o rzeczach przeciwnych do tego, o czym mówiłem w swoim wystąpieniu w imieniu koła. Może też muszę poinformować pana ministra, że wszystkie osoby, które należą do mniejszości, muszą być obywatelami polskimi, nie tylko Kaszubi. Może pan o tym nie wie. Chciałbym zapytać pana ministra: Dlaczego rząd proponuje punktową ustawę dla województwa pomorskiego, zamiast przedstawić kompleksową reformę samorządu terytorialnego? Czy po ponad 35 latach od reformy gminnej i prawie 30 latach od reformy powiatowo-wojewódzkiej rząd uważa obecny model samorządu za nadal wystarczający? (Dzwonek) Jakie mniejsze gminy otrzymają gwarancje, że nie zostaną zdominowane przez największe miasta metropolii? Dziękuję.
Posiedzenie nr 56 w dniu 28-04-2026 (1. dzień obrad)Bardzo dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Jednak uważam, że pan nie słuchał mojego stanowiska. Jasno powiedziałem... (Sekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Tomasz Szymański: Bardzo dobrze słuchałem.) Jak pan bardzo dobrze słuchał, to ma pan problem, bo jasno powiedziałem, że ja w ogóle nie kwestionuję mniejszości greckiej. Popieram finansowanie i docenienie mniejszości greckiej. Ja tylko zwróciłem panu uwagę i zadałem pytania, na żadne z nich pan nie odpowiedział, odnośnie do tego, jak się pan interesuje mniejszością polską w Niemczech. To powinno pana jeszcze bardziej interesować. Dziękuję.
Posiedzenie nr 56 w dniu 28-04-2026 (1. dzień obrad)Dziękuję. Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Nie wiem, po co ta zaczepka pana ministra Sellina skierowana w moją stronę. Przecież Komisja Mniejszości Narodowych i Etnicznych w Polsce może podjąć uchwałę, zgodnie z którą szanujemy mniejszość niemiecką w Polsce. Jednocześnie jednak nie mamy równoległego szacunku dla polskiej mniejszości w Niemczech. Naprawdę mogą państwo podjąć taką uchwałę. Chciałbym zapytać, czy będą państwo chcieli podjąć taką uchwałę. Czy komisja przy tej okazji przygotowała analizę asymetrii między statusem mniejszości niemieckiej w Polsce a statusem Polaków w Niemczech? Chciałbym zapytać pana ministra, czy rząd wystąpił do strony niemieckiej o ponowne rozpatrzenie sprawy formalnego statusu Polaków w Niemczech. Czy ministerstwo pytało rząd niemiecki, ambasadę niemiecką, dlaczego takie mniejszości jak mniejszość duńska, fryzyjska, Serbołużyczanie, Romowie, Sinti są mniejszością, a ogromna mniejszość polska nie jest? (Dzwonek) Jakie działania podejmuje rząd wobec polskich mniejszości na Litwie, w Białorusi, Ukrainie, Czechach i Niemczech? Dziękuję.
Posiedzenie nr 56 w dniu 28-04-2026 (1. dzień obrad)Bardzo dziękuję. Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Moje stanowisko nie jest wymierzone przeciwko mniejszości greckiej. Każda wspólnota, która spełnia ustawowe kryteria, ma prawo do szacunku, ochrony własnej kultury, języka i pamięci historycznej. Ale państwo powinno mieć hierarchię spraw. Są sprawy ważne i są sprawy ważniejsze. Trudno nie zadać pytania, dlaczego Komisja Mniejszości Narodowych i Etnicznych zajmuje się dziś sprawą stosunkowo łatwą, spokojną i politycznie przyjemną, a nie podejmuje twardej uchwały w sprawie Polaków w Niemczech. Bo to jest problem fundamentalny. Polska uznaje mniejszość niemiecką, finansuje jej działalność, wspiera kulturę, język, edukację i daje jej ustawową reprezentację. Tymczasem Polacy w Niemczech od dekad nie mają analogicznego statusu mniejszości narodowej. Niemcy uznają Duńczyków, Fryzów, Serbołużyczan oraz Sinti i Romów, ale Polacy, mimo ogromnej historii, mimo wielopokoleniowej obecności, mimo dramatycznych doświadczeń XX w., nadal są traktowani gorzej. Trzeba też przypomnieć sprawę zagrabionego majątku polskich organizacji w Niemczech. To nie jest temat historycznej ciekawostki. To jest kwestia sprawiedliwości. W okresie III Rzeszy polskie organizacje zostały uderzone przez niemieckie państwo. Ich działalność została zakazana, a majątek został skonfiskowany. Analiza Bundestagu wskazuje wprost na rozporządzenie z 27 lutego 1940 r. dotyczące organizacji polskiej grupy narodowej w Rzeszy. Dlatego stawiam pytanie: Gdzie jest uchwała komisji w tej sprawie, gdzie jest stanowisko Sejmu wzywające rząd do konsekwentnego upominania się o prawa Polaków w Niemczech? Gdzie jest debata o nauczaniu języka polskiego, finansowaniu polskich organizacji, odzyskaniu zagrabionego majątku albo zadośćuczynieniu za ten majątek, o przywróceniu należnego statusu polskiej mniejszości i pamięci o polskiej mniejszości? Nie możemy prowadzić polityki mniejszościowej tylko wtedy, gdy jest ona łatwa i bezkonfliktowa. Rolą państwa polskiego jest również upominanie się o Polaków mieszkających poza granicami kraju, w tym w Niemczech, na Wschodzie, wszędzie tam, gdzie polska wspólnota potrzebuje wsparcia, ochrony i głosu Rzeczypospolitej. Dlatego mówię jasno: nie mam zastrzeżeń do samego faktu rozpatrywania sprawy mniejszości greckiej. Mam zastrzeżenia do proporcji priorytetów i milczenia w sprawach trudniejszych. Jeżeli komisja ma zajmować się prawami mniejszości, to niech zajmie się również prawami Polaków tam, gdzie przez lata były one pomijane. Polacy oczekują nie tylko gestów wobec kolejnych grup w Polsce. Polacy oczekują odwagi wobec silniejszych partnerów. Oczekują uchwały, stanowiska i realnych działań w sprawie mniejszości polskiej w Niemczech oraz innych polskich wspólnot za granicą. (Dzwonek) Państwo, które dba o prawa innych, musi bowiem najpierw umieć stanowczo upomnieć się o swoich obywateli.
Posiedzenie nr 56 w dniu 28-04-2026 (1. dzień obrad)Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ilu obecnie funkcjonariuszy i pracowników Policji oraz Straży Granicznej wykonuje zadania personelu lotniczego? Ile statków powietrznych posiada obecnie Policja, a ile - Straż Graniczna? Czy przewidziano dodatkowe środki budżetowe na szkolenia pilotów, mechaników, operatorów pokładowych i personelu technicznego? Dziękuję.
