wielkość czcionki -> 
wysoki kontrast -> 
Działalność poselska
Wystąpienia sejmowe
Posiedzenie nr 57 w dniu 13-05-2026 (2. dzień obrad)
Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Popieramy uchwałę upamiętniającą 100. rocznicę urodzin Tadeusza Konwickiego, jednego z największych twórców polskiej literatury i filmu XX w. Tadeusz Konwicki był pisarzem, scenarzystą i reżyserem, ale przede wszystkim był świadkiem polskiego losu. Urodzony na Wileńszczyźnie, wyrastał z doświadczenia Kresów, wojny, utraty rodzinnego świata, a później także powojennego zniewolenia. Żył w systemie, który próbował podporządkować sobie człowieka, pamięć, kulturę i sumienie. Jego twórczość nie była wygodna, nie była propagandowa, nie była pisana pod władzę ani pod chwilową modę. Była pełna ironii, melancholii, niepokoju i pytań o odpowiedzialność. W takich książkach jak ˝Mała apokalipsa˝, ˝Sennik współczesny˝, ˝Kalendarz i klepsydra˝, ˝Kronika wypadków miłosnych˝ czy ˝Nic albo nic˝ opisywał człowieka zagubionego w historii, ale wciąż walczącego o godność. Konwicki pokazywał, że literatura nie musi krzyczeć, aby być mocna. Czasem wystarczy uczciwie opisać lęk, pamięć, samotność i upokorzenie, aby powiedzieć o Polsce więcej niż niejeden oficjalny dokument.
Wielka była również jego rola w polskim kinie. Był pierwszym kierownikiem literackim zespołu filmowego ˝Kadr˝. Współtworzył polską szkołę filmową. Jako reżyser i scenarzysta nadał polskiemu kinu wymiar moralny i egzystencjalny. Filmy takie jak ˝Ostatni dzień lata˝, ˝Salto˝, ˝Jak daleko stąd, jak blisko˝, ˝Dolina Issy˝ czy ˝Lawa˝ pozostają ważną częścią naszego dziedzictwa.
Wysoka Izbo! Ta uchwała jest potrzebna, ale sama uchwała nie wystarczy. Twórczość Konwickiego powinna wracać do szkół, bibliotek, mediów publicznych i debaty o kulturze. Nie możemy przypominać wielkich polskich twórców tylko przy okazji okrągłych rocznic. Dziękuję. (Oklaski)
Posiedzenie nr 57 w dniu 13-05-2026 (2. dzień obrad)Dołączając się, pani marszałek, do pytania zadanego przez pana posła Witolda Tumanowicza, chciałbym zadać ministerstwu dwa inne pytania. Proszę o odpowiedź na piśmie. Czy Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego planuje program popularyzacji dorobku polskich biochemików, w tym prof. Korzybskiego jako jednego z twórców polskiej biochemii? Czy państwo polskie ma w pełni zdigitalizowaną i publicznie dostępną dokumentację dorobku naukowego pana profesora, w tym jego publikacje, słowniki, opracowania i materiały archiwalne? Czy planowane jest ustanowienie stypendium, konkursu albo nagrody imienia prof. Tadeusza Wacława Korzybskiego dla młodych naukowców z obszaru biochemii, biotechnologii, farmacji lub nauk medycznych? Dziękuję.
Posiedzenie nr 57 w dniu 13-05-2026 (2. dzień obrad)Szanowna Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Na wstępie również dołączam się do pozdrowień rodziny pana profesora. Witam państwa. Przedłożony projekt uchwały zasługuje na poparcie. Upamiętniamy dziś prof. Tadeusza Wacława Korzybskiego, uczonego, którego dorobek jest ważny nie tylko dla historii polskiej nauki, lecz także dla historii polskiej odpowiedzialności za zdrowie publiczne. Prof. Korzybski należał do pokolenia ludzi, którzy rozumieli naukę jako służbę. Był jednym z twórców polskiej biochemii, pionierem badań nad antybiotykami i twórcą polskiego preparatu penicyliny. Współorganizował produkcję penicyliny krystalicznej, a więc uczestniczył w dziele, które realnie ratowało zdrowie i życie tysięcy Polaków. Szczególne znaczenie ma również jego postawa w czasie II wojny światowej. Pracował w Instytucie Badań nad Tyfusem Plamistym i Wirusami we Lwowie. Było to miejsce nauki, ale także odwagi. Instytut zapewniał wielu Polakom ochronę przed represjami niemieckimi, a szczepionki trafiały również do ludzi szczególnie zagrożonych, w tym do więźniów warszawskiego getta. Prof. Korzybski pracował także na tajnym uniwersytecie we Lwowie. To pokazuje, że jego biografia łączy wielką wiedzę z obywatelską odwagą. Wysoka Izbo! Warto podkreślić jeszcze jeden wymiar tej uchwały. Prof. Korzybski nie był naukowcem zamkniętym wyłącznie w laboratorium. Był członkiem Polskiej Akademii Nauk, profesorem Instytutu Biochemii i Biofizyki PAN, autorem ponad 130 publikacji naukowych. Był człowiekiem, który kształcił młodych naukowców, współtworzył polską terminologię biochemiczną, słowniki i encyklopedie. Był przykładem uczonego kompletnego, rzetelnego, wszechstronnego i głęboko zakorzenionego w polskiej kulturze. Takich postaci nie wolno pozostawiać wyłącznie w przypisach historii. Trzeba je przywracać pamięci publicznej, bo pokazują młodemu pokoleniu, że nauka, państwo i służba człowiekowi mogą i powinny iść razem. Popieram projekt tej uchwały. To wyraz szacunku dla wielkiego polskiego uczonego, a także przypomnienie, że prawdziwa elita państwa to ludzie wiedzy, pracy, odwagi i skromności. Dziękuję. (Oklaski)
Posiedzenie nr 57 w dniu 13-05-2026 (2. dzień obrad)Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Czy ministerstwo potrafi wyjaśnić, dlaczego produkty służące zasadniczo do tego samego mają być obciążone tak skrajnie różnymi stawkami akcyzy, a trzeci jeszcze inaczej? Czy rząd potwierdza, że ten projekt doprowadzi do wyeliminowania z rynku konkretnego produktu, a więc do faktycznego wskazania zwycięzcy i przegranego przez państwo? Panie ministrze, czekamy na prostą odpowiedź. W czym jedna z firm państwu zawiniła albo czym druga się przysłużyła?
Posiedzenie nr 57 w dniu 13-05-2026 (2. dzień obrad)Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Procedujemy nad bardzo dziwnym projektem ustawy, który ma rzekomo zlikwidować lukę, jeśli chodzi o akcyzę, a w praktyce wygląda to tak, jakby państwo wskazywało palcem, które produkty mają przetrwać, a które mają zostać wypchnięte z rynku. Powiedzmy jasno, w każdej społeczności jest grupa ludzi, którzy podejmują ryzykowne działania: palą papierosy, piją alkohol, używają e-papierosów. Dorośli ludzie mają prawo podejmować złe decyzje dotyczące własnego zdrowia, ale powinni robić to za własne pieniądze i ponosić konsekwencje swoich wyborów. Rolą państwa jest ograniczenie dostępu nieletnich, walka z nielegalnym obrotem, egzekwowanie podatków i ochrona zdrowia publicznego. Rolą państwa nie jest wybieranie zwycięzców i przegranych na rynku, a ta ustawa, powiem wprost, sprawia wrażenie lobbystycznej. Chodzi o produkty, które służą do tego samego. Lepszy przykład niż wykład: dwa e-papierosy, służą do tego samego - wprowadzenia nikotyny do organizmu. Jeden z nich zostanie ordynarnie wypchnięty z rynku, ponieważ zostanie w tym wypadku nałożona akcyza w wysokości 14 400 zł rocznie, jeżeli będzie się zużywało jeden pojemniczek dziennie. Drugi służy do tego samego i tak samo ma pojemniczek z płynem, ale w tym przypadku zostanie nałożona akcyza w wysokości 1030 zł rocznie, jeżeli będzie się zużywało jeden pojemniczek dziennie. Szanowni Państwo! O czym my tutaj rozmawiamy, o jakim uszczelnieniu? Nie będzie żadnego uszczelnienia. Tego produktu nie będzie na rynku. Ten produkt będzie funkcjonował dokładnie tak samo. Nie będzie żadnych większych wpływów z akcyzy. Dzieci czy młodzież, bo dzieci nie mogą kupować, będzie to samo robiła. Nie ma nic, co by tu pomogło. Co robi rząd? Zamiast wprowadzić jedną, kompleksową, neutralną technologicznie regulację, uderza punktowo w jedną kategorię produktów. To jest rozregulowanie rynku pod hasłem uszczelnienia systemu. Jeżeli jeden produkt ma zostać obciążony w sposób drastyczny - powtórzę - akcyzą w wysokości 14 400 zł rocznie, a drugi nadal funkcjonuje w dużo łagodniejszym reżimie akcyzowym: 1030 zł rocznie, i mamy jeszcze trzeci produkt, składak, który jest opodatkowany jeszcze inaczej, to pytam, gdzie tu jest równość wobec prawa, gdzie jest neutralność państwa. Państwo nie może działać w taki sposób, że jedna firma jest skazana na zniknięcie, a inna pozostaje na rynku, bo płaci preferencyjną stawkę akcyzy. To nie jest polityka ani zdrowotna, ani podatkowa, to jest działanie na szkodę obywateli i konsumentów. Nawet instytucje odpowiedzialne za jakość prawa i ochronę interesu Skarbu Państwa, czyli Rządowe Centrum Legislacji oraz Prokuratoria Generalna, zgłaszają zastrzeżenia i Sejm nie może udawać, że nie ma problemu. Rząd pracuje równolegle nad drugim, kompleksowym projektem dotyczącym rynku e-papierosów (Dzwonek) i właśnie dlatego nie wolno dzisiaj uchwalać tego punktowego projektu. Składam poprawkę dotyczącą wydłużenia vacatio legis do 6 miesięcy. To nie jest promowanie papierosów, to jest obrona państwa prawa, które powinno równo traktować wszystkie firmy. Proszę pana ministra o niezwłoczne przygotowanie tamtej ustawy i przedstawienie jej Sejmowi.
Posiedzenie nr 57 w dniu 13-05-2026 (2. dzień obrad)Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Ile dodatkowych środków otrzymają gminy, powiaty, wojewodowie i operatorzy infrastruktury krytycznej na wykonanie nowych obowiązków? Czy obowiązki dotyczące dostawców krytycznych obejmują także realną ocenę zależności Polski od zagranicznych technologii oprogramowania części serwisu paliw i logistyki? Oraz czy podmioty krytyczne będą regularnie ćwiczyć scenariusze kryzysowe czy wystarczy im posiadanie dokumentów, planów i procedur na papierze? Dziękuję.
Posiedzenie nr 57 w dniu 13-05-2026 (2. dzień obrad)Tak, pani marszałek, też to zauważyłem i chciałem powiedzieć, że pani marszałek dzisiaj czyni tutaj cuda. Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Ten projekt co do zasady należy poprzeć. Państwo polskie musi być przygotowane na kryzys. Nie może działać dopiero wtedy, gdy już dojdzie do awarii, sabotażu, cyberataku, przerwania dostaw energii, problemów z wodą, transportem, łącznością czy usługami publicznymi. Dzisiaj bezpieczeństwo państwa to nie tylko wojsko i granice. To także elektrownie, wodociągi, kolej, porty, systemy teleinformatyczne, szpitale, banki, rezerwy strategiczne, administracja i łańcuchy dostaw. Jeżeli te elementy przestaną działać, obywatel natychmiast odczuje skutki. Nie ma prądu, nie ma wody, nie działa komunikacja, nie działa szpital, nie działa urząd, nie działa gospodarka. Dlatego dobrze, że projekt wzmacnia zarządzanie kryzysowe, wprowadza pojęcie podmiotów krytycznych, usług kluczowych, dostawców krytycznych, Krajową Ocenę Ryzyka i Krajową Strategię Odporności Podmiotów Krytycznych. Szczególnie ważne jest objęcie uwagą dostawców krytycznych, bo często słabość systemu nie leży w samej instytucji, tylko w dostawcy technologii, części, oprogramowania, paliwa, usług serwisowych albo logistyki. Jeżeli nie kontrolujemy łańcucha dostaw, to nie kontrolujemy bezpieczeństwa państwa. Ale popierając kierunek, trzeba bardzo jasno powiedzieć: ustawa nie może stworzyć kolejnego papierowego imperium. Nie wystarczy napisać planów, strategii, ocen ryzyka, wykazów, audytów i sprawozdań. One mają działać w realnym kryzysie, a nie dobrze wyglądać w segregatorze. Jeżeli gmina, powiat, wojewoda albo operator infrastruktury krytycznej dostaną nowe obowiązki bez pieniędzy, kadr, szkoleń i narzędzi, to zbudujemy biurokrację, a nie odporność. Drugie zagrożenie to centralizacja i tajność. Oczywiście wykaz infrastruktury krytycznej musi być chroniony. Nikt rozsądny nie chce publikować mapy wrażliwych punktów państwa. Ale tajność nie może oznaczać braku kontroli. Musi istnieć realny nadzór parlamentu, jasna odpowiedzialność i mechanizmy zapobiegające uznaniowości. Trzecia sprawa to odpowiedzialność. W czasie kryzysu nie może być chaosu kompetencyjnego. Obywatel nie może słyszeć, że odpowiada gmina, powiat, wojewoda, minister, RCB, operator, dostawca i jeszcze ktoś inny. W sytuacji zagrożenia musi być jasne, kto dowodzi, kto reaguje, kto informuje ludzi, kto przywraca działanie usług i kto ponosi odpowiedzialność za zaniechanie. Wysoka Izbo! Kierunek jest słuszny. Państwo musi chronić infrastrukturę krytyczną, usługi kluczowe i łańcuchy dostaw. Musi być odporne na cyberataki, sabotaże, zagrożenia, awarie, katastrofy naturalne. Ale odporność państwa nie powstaje od samego uchwalania ustaw. Powstaje wtedy, gdy za przepisami idą pieniądze, ludzie, ćwiczenia, odpowiedzialność i realna zdolność do działania. Dlatego ten projekt należy poprzeć, ale trzeba pilnować, aby nie skończyło się na biurokracji, tajnych wykazach i przerzucaniu kosztów na samorządy oraz operatorów. (Dzwonek) To ma być ustawa o bezpieczeństwie państwa, a nie o produkowaniu dokumentów. Dziękuję.
Posiedzenie nr 57 w dniu 13-05-2026 (2. dzień obrad)Dziękuję ślicznie. Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Panie Ministrze! Mam jedno pytanie. Dlaczego po tej tragedii, która miała miejsce rok temu, po przesłuchaniu śp. pani Barbary Skrzypek, w projekcie nadal pozostawia się prokuratorowi możliwość odmowy dopuszczenia pełnomocnika zamiast przyjąć zasadę, że osoba niebędąca stroną ma prawo do pełnomocnika zawsze, gdy żąda jego udziału? Dziękuję. « Przebieg posiedzenia
