wielkość czcionki -> 
wysoki kontrast -> 
Działalność poselska
Wystąpienia sejmowe
Posiedzenie nr 48 w dniu 17-12-2025 (1. dzień obrad)
Pani Marszałek! Panie Ministrze! Chciałbym zapytać pana ministra, jak rząd zamierza zapobiegać kolejkom i opóźnieniom, skoro odpowiedzią na ryzyko przekroczenia limitów ma być mniej godzin pracy administracji. Dlaczego mechanizm korygujący dotyka pracowników, a nie procedur, kosztów pośrednich, outsourcingu lub informatyzacji? Jeżeli w wyniku zastosowania mechanizmu korygującego państwo nie wywiąże się z ustawowych terminów, to kto poniesie za to odpowiedzialność? Dziękuję.
Posiedzenie nr 48 w dniu 17-12-2025 (1. dzień obrad)Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Każda zmiana prawa powinna być oceniana przez pryzmat nie deklaracji, ale rzeczywistych skutków dla państwa, administracji i obywateli. Nie można odmówić omawianej propozycji pewnych pozytywnych założeń. Wprowadzenie wieloletnich limitów wydatków sprzyja przewidywalności finansowej i porządkuje planowanie budżetowe. W projekcie zakłada się także monitorowanie kosztów, co w teorii ma zapobiegać ich niekontrolowanemu wzrostowi. Wskazano również organy odpowiedzialne za nadzór, co na pierwszy rzut oka może sprawiać wrażenie wzmocnienia odpowiedzialności administracyjnej. Problem w tym, Wysoka Izbo, że te potencjalne korzyści będą niczym wobec zagrożeń, jakie niesie projekt ustawy w obecnym kształcie. Najpoważniejsze z nich dotyczy tzw. mechanizmu korygującego. W przypadku ryzyka przekroczenia limitu wydatków rozwiązaniem ma być obniżenie wymiaru czasu pracy osób realizujących zadania publiczne. To nie jest naprawa systemu, to jest przeniesienie konsekwencji błędów planistycznych na pracowników administracji oraz na obywateli, którzy z jej usług korzystają. Mniej czasu pracy państwa oznacza wolniejsze procedury, opóźnienia w wydawaniu decyzji i narastające kolejki. Oznacza to również realne ryzyko niewywiązywania się z ustawowych terminów. Państwo nie staje się tańsze tylko dlatego, że działa wolniej. Staje się po prostu mniej sprawne. Dodatkowe obawy budzi nieprecyzyjność przepisów. Projekt posługuje się pojęciem zagrożenia przekroczenia limitu, ale nie wskazuje jasno, kiedy to zagrożenie występuje ani według jakich kryteriów ma być oceniane. Taka konstrukcja rodzi uznaniowość decyzji, chaos organizacyjny i ryzyko sporów kompetencyjnych. Niepokojące jest również rozproszenie odpowiedzialności pomiędzy kilku ministrów i wojewodów. W sytuacji kryzysowej trudno będzie wskazać podmiot realnie odpowiedzialny za skutki podjętych decyzji. Odpowiedzialność zbiorowa w praktyce oznacza jej brak. Wysoka Izbo! Oszczędności w państwie nie mogą polegać na skracaniu czasu jego pracy. Jeżeli brakuje środków, należy reformować procedury, upraszczać prawo, usprawniać procesy, a nie ograniczać zdolność instytucji do wykonywania ich podstawowych obowiązków. Dlatego nasze stanowisko jest jednoznaczne. Projekt w obecnym kształcie zawiera więcej zagrożeń niż realnych korzyści i wymaga istotnych poprawek, zanim będzie można mówić o odpowiedzialnym i racjonalnym prawodawstwie. Dziękuję. (Oklaski)
Posiedzenie nr 48 w dniu 17-12-2025 (1. dzień obrad)Panie Marszałku! Nieobecny Panie Premierze! Wykorzystywanie do walki politycznej szczegółów zdrowotnych prof. Cenckiewicza jest moralnym dnem i polityczną ohydą. To jest grzebanie w osobistych sprawach człowieka po to, by go politycznie wyeliminować. To, co dziś robicie, jest rynsztokiem przeniesionym z komuny - wykorzystywania intymnych informacji, by zastraszać i niszczyć politycznie. Wy robiliście to już za pierwszej swojej kadencji poprzez akcję widelec wobec kibiców. Wtedy było upokorzenie pałką i butem, dziś wyciekiem i insynuacją. To jest obrzydliwe i tchórzliwe. Gdy nie potraficie wygrać na argumenty, sięgacie po zdrowie i kartoteki. Składam wniosek formalny o przerwę, aby pan premier przyszedł i powiedział Polakom, co dalej - będzie ujawniał ich nagrania z sypialni i konfesjonałów? Dziękuję. (Oklaski)
Posiedzenie nr 46 w dniu 05-12-2025 (3. dzień obrad)Szanowna Pani Marszałek! Panie Ministrze! Wysoka Izbo! Uśmiechnięta koalicja dzisiaj rozdziera szaty i krzyczy, że trzeba odrzucić weto prezydenta i przyjąć jej bubel. To ja pana ministra pytam, dlaczego ponad 18 miesięcy zajęło panu ministrowi przygotowanie tego bubla, i zakłamaną koalicję pytam, dlaczego 5 miesięcy zajęło jej przyjęcie tego bubla w Sejmie. Dzisiaj rozdzieracie szaty, robicie szopki polityczne i mówicie, że 3 tygodnie na przygotowanie i przyjęcie ustawy dobrej dla Polaków to jest dużo. Wy tak poważnie? Jeszcze raz: 561 dni na przygotowanie, 139 dni na uchwalenie. I macie czelność mówić, że 21 dni to dużo? (Gwar na sali, dzwonek) A, panie ministrze Żurek, jeżeli chodzi o oszustów, to proszę wymienić swój rząd, który oszukał ponad milion Polaków na ˝Czystym powietrzu˝. To jest oszustwo na wielką skalę, ponad 10 mld zł. Polacy już ponad rok czekają na swoje pieniądze. (Dzwonek) Dziękuję. (Oklaski)
Posiedzenie nr 46 w dniu 05-12-2025 (3. dzień obrad)Panie Marszałku! Nieobecny Panie Premierze! Przed wyborami, zgodnie ze swoim politycznym motto: cóż szkodzi obiecać, mówiliście: zdrowie będzie świętością, nie będzie żadnych limitów. A tymczasem zamykacie oddziały, matki wysyłacie na SOR-y, aby tam rodziły. Wprowadzacie limity, czyli wprowadzacie prywatyzację tylnymi drzwiami. Stary pomysł Platformy Obywatelskiej kręcenia lodów na służbie zdrowia wrócił, w Hrubieszowie już jest testowany. Kolejne szpitale wstrzymują przyjęcia, a uśmiechnięta koalicja mówi, że rząd działa odpowiedzialnie. Wy tak poważnie mówicie? Składam wniosek formalny o przerwę i o przedstawienie informacji przez panią minister zdrowia o tym, które szpitale już wstrzymały przyjęcia, a które zrobią to w przyszłym tygodniu. Dziękuję. (Poruszenie na sali)
Posiedzenie nr 46 w dniu 05-12-2025 (3. dzień obrad)Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Z treści orędzia pojednania wystosowanego przez Episkopat Polski do Episkopatu Niemiec jasno wynikają warunki pojednania. Należy wskazać, co jest konieczne, żeby pojednanie nie było fikcją, propagandą, czyli prawdę o historii, bez jej pudrowania i symetryzowania, uznanie krzywd i odpowiedzialności, sprawiedliwość i naprawienie szkód, oraz wzajemne przebaczenie, połączone z prawdą i odpowiedzialnością. Słowa: przebaczamy i prosimy o przebaczenie nie oznaczają amnezji. Przebaczamy na zasadach chrześcijańskich, czyli druga strona nie neguje winy, naprawi szkody i nie będzie kontynuowała tej samej polityki. Dziękuję. (Oklaski)
Posiedzenie nr 46 w dniu 05-12-2025 (3. dzień obrad)Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Mówimy dziś o Grudniu ’70, o komunistycznej zbrodni państwa na własnych obywatelach, o robotnikach, którzy wyszli na ulicę, bo chcieli normalnego życia, a w zamian dostali kulę od ludowej władzy. Ta uchwała wreszcie nazywa rzecz po imieniu: nie wydarzenia grudniowe, nie tragiczny incydent, tylko rewolta robotnicza krwawo stłumiona przez komunistyczny reżim. To jest język, jakiego oczekują rodziny ofiar i wszyscy, którzy przez lata nie pozwolili tej pamięci umrzeć. Grudzień ’70 był testem systemu i ten system oblał go w najgorszy możliwy sposób, strzelając do ludzi pracy, kłamiąc w propagandzie, a potem przez dekady chroniąc sprawców. Powiedzmy to jasno: za tę zbrodnię nikt realnie nie poniósł odpowiedzialności, do końca życia sprawcy korzystali z wysokich, uprzywilejowanych emerytur. Dlatego ta uchwała jest potrzebna, bo mówi wprost: ofiary były bohaterami, sprawcy byli zbrodniarzami, a państwo polskie nie zgadza się na równanie kata z ofiarą i nie zgadza się, by zbrodnia pozostała bezimienna i bezkarna w pamięci historycznej. Grudzień ’70 to nie jest lokalna historia Wybrzeża. To kamień milowy polskiej drogi do wolności. Bez Gdańska, Gdyni, Szczecina, Elbląga 1970 r. nie byłoby ˝Solidarności˝. Nie byłoby Sierpnia, nie byłoby 1989 r. Ta uchwała przypomina, że dzisiejsza wolność ma swój krwawy fundament, ale, powiedzmy uczciwie, sama uchwała nie wystarczy. Jeżeli ma być czymś więcej niż ładnym tekstem w Dzienniku Ustaw, to za słowami muszą pójść działania, konkretne programy edukacyjne w szkołach, silna obecność Grudnia ’70 w mediach publicznych i muzeach, wsparcie dla rodzin ofiar i dla miejsc pamięci, kontynuacja badań historycznych i pełne ujawnienie dokumentów - także po to, by pokazać młodym ludziom, jak wygląda państwo, które strzela do własnych obywateli, i jak wygląda państwo, które potrafi to jasno potępić. Ta uchwała jest mocnym, potrzebnym krokiem. Przywraca godność ofiarom. Przypomina, że komunizm nie był łagodną dyktaturą, tylko systemem, który kazał strzelać do swoich, i buduje jasny sygnał na przyszłość: w Polsce nigdy więcej władzy, która zamiast słuchać obywateli, sięga po pałki i karabiny. Dlatego koło Wolni Republikanie poprze tę uchwałę. Bo to nie jest uchwała jednej partii. To jest uchwała o polskiej pamięci i polskiej godności. Dziękuję. (Oklaski)
Posiedzenie nr 46 w dniu 05-12-2025 (3. dzień obrad)Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Z treści orędzia pojednania wystosowanego przez Episkopat Polski do Episkopatu Niemiec jasno wynikają warunki pojednania. Należy wskazać, co jest konieczne, żeby pojednanie nie było fikcją, propagandą, czyli prawdę o historii, bez jej pudrowania i symetryzowania, uznanie krzywd i odpowiedzialności, sprawiedliwość i naprawienie szkód, oraz wzajemne przebaczenie, połączone z prawdą i odpowiedzialnością. Słowa: przebaczamy i prosimy o przebaczenie nie oznaczają amnezji. Przebaczamy na zasadach chrześcijańskich, czyli druga strona nie neguje winy, naprawi szkody i nie będzie kontynuowała tej samej polityki. Dziękuję. (Oklaski)
